The Boys Are Back In Town was de megahit die Thin Lizzy wereldwijde faam gaf
Sommige rockhits zijn bij iedereen bekend, als anthems van het genre. The Boys Are Back In Town van Thin Lizzy is zeker zo'n plaat. In de snikhete zomer van 1976 was de stem van Phil Lynott overal te horen.
Of ze nou wel of geen crimenele groep waren, de Quality Street Gang was in de jaren '60, '70 en '80 gevreesd in Manchester en omstreken. Leden hadden bijnamen als Jimmy the Weed en Johnny the Fox en ze zouden bloeddorstige vechtersbazen zijn in de kroegenwereld van Manchester. Veel daarvan schijnt volgens ex-rechercheurs uit de omgeving trouwens klinkklare onzin te zijn, maar daar had Philomena Lynott, eigenaar van een hotel in Manchester, een broertje dood aan. Het verhaal dat leden van de Quality Street Gang kind aan huis waren in het hotel van Lynott deed tijdens ieder kerstdiner weer de ronde.

foto: Manchester Evening News
Voor Phil Lynott, de zoon van Philomena, was dat verhaal een mooie inspiratiebron voor meerder liedjes die hij voor zijn band Thin Lizzy schreef. Met Whiskey In The Jar, een rockbewerking van een Ierse traditional, had de band in 1972 al een mooie hit te pakken. Vier jaar later had de band een parel van een nieuwe plaat klaar: Jailbreak, met veel liedjes gebaseerd op de legende van de zware jongens van de Quality Street Gang. The Boys Are Back In Town was een van die liedjes, maar de band was er eigenlijk helemaal niet zo tevreden over. Thin Lizzy streefde al een tijdje een hit na, maar 'The Boys' was wel zo'n stevige rocker dat de hitparades daar in tijden van opkomende disco vast niet op zaten te wachten. Toch belandde het nummer op Jailbreak en werd het met name in de VS opgepikt door een heleboel radiostations.
'Heeft iets stoers'
Wat The Boys Are Back In Town zo goed maakt? Ad Vandenberg, die in 1981 nog bijna gitarist werd van Thin Lizzy, weet dat wel: "Sowieso had Phil Lynott een soort streetwise bravoure", vertelt hij in het NPO Radio 1-programma Met het Oog op Morgen. "De titel en het refrein spreken enorm tot de verbeelding. Het heeft iets heel stoers, het suggereert gevaar. Dat past heel erg bij rock." Ook enorm herkenbaar is de harmonieuze gitaarsolo van Scott Gorham en Brian Robertson, die gebaseerd is op de al even beroemde gitaarriff van Gorham.
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
'The Boys' werkt natuurlijk als een malle als openingsnummer bij sportwedstrijden, of als opkomstknaller voor pak 'm beet een darter of de lokale voetbalploeg. Voor veel mensen kleven er nostalgische herinneringen aan The Boys Are Back In Town, bijvoorbeeld naar de lange zomer van 1976 waarin dit nummer eindeloos te horen was. Ten slotte hoef je ook helemaal niet tot een al dan niet bestaande Britse gangstergroep te behoren om te genieten van de warme rockstem van Phill Lynott, het gitaarspel van Robertson en Gorham en de drumgrooves van Brian Downey.
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
Gerelateerd nieuws

NPO Radio 2 Top 2000
Satan, Metallica en Dave Grohl: het verhaal achter Tenacious D's Tribute
NPO Radio 2 Top 2000
Het verhaal achter Jeff Wayne’s buitenaardse The Eve Of The War
NPO Radio 2 Top 2000
The Mamas & The Papas' California Dreamin' bezingt heimwee naar zonnig Californië
NPO Radio 2 Top 2000
I Put A Spell On You: een van de meest gecoverde nummers ooit