Satan, Metallica en Dave Grohl: het verhaal achter Tenacious D's Tribute

Voor het ontstaan van comedy rockband Tenacious D gaan we terug naar 1986. Kyle Gass en Jack Black ontmoeten elkaar in de Actors' Gang theatergroep in Los Angeles. Tijdens een reisje naar het Edinburgh Fringe Festival van 1989 slaat de vriendschappelijke vonk over, en niet veel later komt Black geregeld bij Gass over de vloer voor gitaarlessen (hij kon tot zijn 23e namelijk nog geen gitaar spelen). Samen spelen ze af en toe in koffietentjes en barretjes, voordat ze door acteur en stand-up comedian David Cross worden ontdekt en worden uitgenodigd om in Cross' en Bob Odenkirks liveversie van hun show Mr. Show te verschijnen. Hierna volgt zelfs een rolletje voor Black in het programma.

Maar goed, Gass en Black winnen langzaamaan dus wat territorium in de muziekwereld van Los Angeles. Zelfs Tool-zanger Maynard James Keenan toont interesse in de kunde van het duo. Maar al die optredens die ze doen leunen eigenlijk op de eerste en enige single die de mannen tot dan toe hebben geschreven: Tribute. De twee schrijven het nummer nadat Black naar Metallica's One luistert en tot de conclusie komt dat het "het beste nummer ter wereld" is, waarna Gass concludeert dat zij nooit het beste nummer ooit kunnen schrijven. Ze kunnen wel een poging doen, maar die poging verandert al snel in een eerbetoon (een tribute). Na drie dagen is het nummer rond, en na voltooiing weten de mannen het zeker: we hebben hier echt iets in handen. Dit nummer bevestigt dat het duo hun comedy-muziekpad moet volgen.

Tenacious Zeppelin?

En klinkt het nummer dan ook daadwerkelijk als One? Nee, maar wel als Led Zeppelins Stairway To Heaven. Maar daar gaat het nummer niet over: ‘The song we sang on that fateful night, it didn’t sound anything like this song! This is just a tribute, you gotta believe me'. De oorspronkelijke versie van het nummer bevat zelfs het intro van Stairway To Heaven, maar dit haalden de mannen eruit om een rechtszaak met Led Zeppelin te mijden. In de versie uit tv-show Tenacious D hoor je die originele versie wel. 

Tenacious D meets Foo Fighters

Bij een knaller van een nummer hoort een knaller van een videoclip, en zo ook bij Tribute. In het nummer, en dus ook de videoclip, lopen Gass en Black over een 'long, lonesome road', waar ze Satan tegen het lijf lopen (en later ook Ben Stiller). De Satan in kwestie wordt gespeeld door Dave Grohl, met wie het duo in een vriendschap vormt nadat Grohl ze in 1997 ziet spelen in The Viper Room in Los Angeles. Tenacious D verschijnt op hun beurt in Foo Fighters' videoclip van Learn To Fly. 

Tribute verschijnt naast Kyle Quit The Band, Krishna en History als een serie demo's op Tenacious Demo eind jaren 90, waarna HBO ze aanbiedt een tv-show te produceren rondom hun band. Rond deze tijd worden ze steeds vaker uitgenodigd om als voorprogramma te spelen voor bands als Pearl Jam, Beck en Foo Fighters, en in 2000 zit er zelfs een platendeal in voor de mannen. Hun debuutalbum Tenacious D ziet naast Tribute en Kyle Quit The Band ook hun single Wonderboy en muzikaal hoogstandje Fuck Her Gently. Dave Grohl verleent zijn diensten voor het album op de drums.