Genesis' Firth Of Fifth: rivieren, woordspeling en een vleugje middeleeuwen

Britse band Genesis vergaart in de jaren 80 en 90 gigantische populariteit met poppy hits als I Can't Dance, Invisible Touch en Land Of Confusion. Je zou bijna vergeten dat de band begin jaren 70 een ware progressieve rockgroep was.

In 1967 ontstaat de band als Peter Gabriel, Tony Banks, Anthony Phillips, Mike Rutherford en Chris Stewart de handen ineenslaan. De mannen ontmoeten elkaar op school, waar alle vijf de leden destijds in een van de twee schoolbands zitten. In 1968 nemen ze hun debuutalbum From Genesis To Revelation op, wat een jaar later uitkomt en zeer matig ontvangen wordt. De leden besluiten zich weer te focussen op hun schoolwerk, om zich een jaar later met volle overgave op de band te storten. 

Nieuwe samenstelling

We maken een kleine sprong naar 1973. De band ziet er intussen een stuk anders uit: Gabriel, Banks en Rutherford zijn blijven plakken, maar Phillips en Stewart zijn - na wat wisselingen - tegen deze tijd ingeruild voor respectievelijk Steve Hackett en Phil Collins. De band brengt in deze samenstelling in 1973 hun vijfde studioalbum Selling England By The Pound uit. Op dit album vinden we ook Firth Of Fifth. 

Firth of fjord of Forth?

De titel wordt niet genoemd in het nummer, dat bijna tien minuten beslaat. Het komt voort uit een woordspeling dat de band grappig vond. Een 'firth' is in wezen een soort fjord, een riviermonding. In Schotland heb je de rivier Forth, en de monding daarvan is dus de firth of Forth. Dit vond Banks wel geinig, en dus besloot hij hun nieuwe nummer zo te noemen. "We hebben het over begin jaren 70 hier, dus het was een beetje pretentieus", vertelt hij in een interview met Songfacts. "Het klinkt dieper dan het is, want het was als titel gewoon bedoeld als een grapje."

Heel veel tekst zit er niet in het nummer, maar wat er wel in zit is niet Banks beste werk (al zegt hij het zelf). "Mike en ik schreven de tekst samen, alhoewel het voornamelijk mijn werk was - ik wil Mike niet te veel de schuld geven. Ik volgde gewoon het idee van een rivier en toen raakte ik verdwaald in de kosmos en ik weet niet precies waar het eindigde, eigenlijk." De tekst lijkt een soort reis te bezingen die zich in de middeleeuwen afspeelt. 

Het nummer bestaat uit verschillende composities bij elkaar. Dit is iets wat de band vaker deed, losse stukken schrijven die vervolgens achter elkaar werden gezet als een vol nummer.