Gregory Porter komt langs bij NPO Radio 2: 'Ik gebruikte mijn eigen muziek als medicijn'

Gregory Porter is inmiddels een vertrouwd gezicht in Nederland. De Amerikaanse jazzzanger, winnaar van twee Grammy’s en een Edison, stond al op North Sea Jazz, Lowlands en in de Ziggo Dome en keert keer op keer terug. In de show van Daniël Lippens vertelt hij waarom dat voor hem zo vanzelfsprekend voelt. “Jullie blijven me zo warm ontvangen", zegt hij. “Dus ja, dan moet ik gewoon terugkomen.”

Liefde voor (Nederlandse) fietsen

Zijn band met Nederland gaat verder dan alleen optredens. Porter blijkt een grote liefde voor fietsen te hebben en vertelt dat hij meerdere fietsen bezit, waarvan twee uit Nederland komen. Hij beschrijft hoe hij een fiets uit elkaar haalde en in een doos meenam op reis. “Ze geven je gereedschap en alles erbij. Dat hele systeem is geweldig.” Met een glimlach voegt hij toe dat hij soms denkt aan langer verblijf in Nederland. 

'Ik gebruikte mijn eigen muziek als medicijn'

In het gesprek gaat het ook over de betekenis van muziek in zijn leven. Porter heeft vaker gezegd dat zijn werk een vorm van heling is en hij legt uit dat dat nog steeds zo voelt. “Het werkt beide kanten op. Het begint bij mij", zegt hij. “Misschien is optreden zelfs een soort verslaving.” Hij gebruikt zijn muziek niet alleen om anderen te raken, maar ook om zelf door moeilijke periodes te komen. Vooral na het overlijden van zijn broer tijdens de coronaperiode werd dat duidelijker dan ooit. “Ik gebruikte mijn eigen muziek als medicijn. Ik moest mezelf beter voelen met die songs.”

Zijn broer speelde bovendien een grote rol in zijn creatieve proces. “Hij luisterde naar al mijn demo’s, soms nog voordat de band ze hoorde. Hij was mijn klankbord.” Daardoor zijn veel van zijn liedjes verweven met persoonlijke herinneringen. “Mijn jeugd zit in die muziek, maar ook zijn herinneringen zitten daarin. Dat blijft.” Over het nummer Water Under Bridges vertelt hij dat het oorspronkelijk over een liefdesbreuk leek te gaan, maar dat de inspiratie eigenlijk van zijn broer kwam. “Hij zei ooit tegen me: laat het los, zoals water onder een brug. Dat werd uiteindelijk de kern van het lied.”

Luister hieronder: 

Marsmissie

Porter benadrukt dat zijn leven zich niet alleen afspeelt in het kleine of het persoonlijke, maar ook in het onvoorstelbaar grote. “Mijn muziek is zelfs meegestuurd met een Marsmissie",  zegt hij. “Soms lees ik dat terug en denk ik: dat is echt gebeurd?” Ondanks zijn internationale succes blijft hij opvallend bescheiden over zijn positie in de muziekwereld. “Ik voel me nog steeds een beetje een underdog", zegt hij. “Niet onbekend of onbelangrijk, maar ik ben nog niet klaar.” Zijn drijfveer ligt niet in succes, maar in emotie. “Ik wil dat mensen iets voelen. Dat ze zich beter voelen.”

Binnenkort staat Porter opnieuw op het podium met het Metropole Orkest, dit keer in het Olympisch Stadion. Het is niet de eerste keer dat hij met het wereldberoemde orkest samenwerkt, en dat is precies waarom hij er zo naar uitkijkt. “Dit orkest kan alles spelen: jazz, pop, soul. Ze versterken wat er al is en maken de emotie groter. Zacht wordt zachter, krachtig wordt nog krachtiger", zegt hij. Tegelijkertijd benadrukt hij dat werken met een orkest ook discipline vraagt. “Het is als een snelle, precieze trein. Je moet precies op het juiste moment zijn, anders word je eroverheen gereden. Met mijn eigen band heb ik meer vrijheid, maar hier moet je echt scherp zijn.”

Luister hieronder: