The Hollies





The Hollies



The Hollies is één van de succesvolste popgroepen uit de zogenaamde British Invasion, de muzikale stroming die er halverwege de jaren zestig voor zorgde dat de Britse beatmuziek toonaangevend werd in de wereld. Met als handelsmerk een zeer eigen geluid, dat werd gekenmerkt door messcherpe meerstemmige zangpartijen, wisten The Hollies tientallen wereldhits te scoren met onvergetelijke liedjes als 'Bus Stop', 'Carrie Anne', 'Sorry Suzanne' en 'The Air That I Breathe'.



Delen

Biografie



Hulsttakjes

Met als thuisbasis Manchester worden The Hollies in 1962 opgericht door de jeugdvrienden Allan Clarke en Graham Nash. De groepsnaam verwijst niet naar de legendarische Buddy Holly, voor wie zij beiden grote bewondering hebben, maar naar de hulsttakjes die als kerstversiering zijn aangebracht in de kleedkamer van The Oasis, de club in Manchester waar The Hollies in december 1962 hun podiumdebuut maken. Een paar maanden later tekent de groep een contract met Parlophone, het platenlabel dat ook The Beatles onder contract heeft staan. Behalve Clarke en Nash bestaan The Hollies dan ook uit de gitaristen Eric Haydock, Tony Hicks en op drums Bobby Elliott, die op dat moment wordt beschouwd als één van de beste drummers ter wereld.

Succes

In mei 1963 brengen The Hollies hun eerste single uit, '(Ain’t That) Just Like Me', waarmee ze een verdienstelijke 25ste plaats behalen in de Engelse hitlijsten. Ook de daarop volgende single – een cover van het nummer 'Searchin’ van The Coasters' – belandt in de Britse charts. Met de derde single 'Stay' scoren The Hollies in het najaar van 1963 zelfs een Top 10-hit. Het is de eerste uit een jarenlange, vrijwel onafgebroken serie van Britse Top 10-hits. Pas met hun vijfde single 'Here I Go Again' hebben The Hollies in de zomer van 1964 hun eerste hit in het buitenland. Het liedje behaalt een 37ste plaats in de Nederlandse hitlijsten. Eind 1964 zijn The Hollies succesvol met 'We’re Through', een liedje dat zij onder het pseudoniem 'L. Ransford' zelf hebben geschreven. In de vroege zomer van 1965 scoren The Hollies met 'I’m Alive' hun eerste nummer 1-hit in Engeland.

Hitbus

Na nog een paar hits volgt in 1966 de grote internationale doorbraak voor The Hollies. Dat gebeurt met een liedje dat speciaal voor hen is geschreven door Graham Gouldman, een Britse songwriter die later zelf wereldberoemd wordt met zijn groep 10CC. Gouldman schrijft het liedje 'Bus Stop', waarmee The Hollies in de zomer van 1966 overal ter wereld hoog in de Top 10 staan genoteerd. De ‘hitbus’ van The Hollies maakt overigens geen enkele stop en dendert onverminderd voort met internationale successen als 'Stop Stop Stop', 'On A Carousel', 'Carrie Anne', 'King Midas In Reverse', 'Dear Eloise' en 'Jennifer Eccles'. 

Vertrek

Wanneer Graham Nash in 1968 zijn vertrek aankondigt - hij verhuist naar Amerika om daar met David Crosby van The Byrds en Stephen Stills & Neil Young van Buffalo Springfield het befaamde kwartet Crosby, Stills, Nash & Young te vormen -, pakken zich donkere wolken samen boven The Hollies. Door het verlies van Nash komt het voortbestaan van The Hollies in gevaar. Met zijn vervanger Terry Sylvester weet de groep nog een aantal grote hits te scoren, waaronder 'Sorry Suzanne', 'Blowin’ In The Wind' en 'He Ain’t Heavy He’s My Brother'. Daarna wordt het stil rondom The Hollies, zeker nadat Allan Clarke de groep in 1971 vaarwel zegt om een solocarrière te beginnen. Zijn vervanger is de Zweedse zanger Michael Rickfors met wie de groep in 1972 nog een enkele hit heeft.

Nieuw succes

Na het mislukken van zijn solocarrière keert Allan Clarke in 1973 terug bij The Hollies. Zijn terugkomst vertaalt zich meteen in nieuw succes. Met de rock’n’roll single 'Long Cool Woman (In A Black Dress)' behaalt de groep een eerste plaats in Amerika. En met het door Clarke geschreven 'The Day That Curly Billy Shot Down Crazy Sam McGee' scoren The Hollies zelfs hun eerste en enige nummer 1-hit in Nederland. Ook met het door Albert Hammond geschreven 'The Air That I Breathe' hebben The Hollies een gigantische wereldhit te pakken. 

Naarmate de jaren ‘70 vorderen, neemt het succes van The Hollies gestaag af. Er worden nog een paar kleine hits gescoord met 'I’m Down', het van Bruce Springsteen geleende Sandy en de disconummers 'Daddy Don’t Mind' en 'Wiggle That Wotsit'. Ook in de tachtiger en negentiger jaren blijven The Hollies platen maken en optreden. Dankzij een tv-commercial scoort de groep in 1988 een onverwachte nummer 1-hit in Engeland met het twintig jaar oude 'He Ain’t Heavy… He’s My Brother'.

Hall Of Fame

In 2012 bestaan The Hollies nog steeds, zij het niet meer in de originele bezetting. Van de vele bandleden die in de loop der jaren deel uitmaakten van The Hollies, zijn alleen nog de oudgedienden Tony Hicks en Bobby Elliott over. Zanger Allan Clarke neemt in 1999 definitief afscheid van The Hollies. In 2010, als The Hollies vanwege hun grote muzikale verdiensten worden opgenomen in de Amerikaanse Rock And Roll Hall Of Fame, beklimt hij voor het laatst het podium om daar samen met zijn oude vriend Graham Nash een paar grote successen van The Hollies ten gehore te brengen.


Positie in de top 2000 in 2018


  • 1210
     -  The Air That I Breathe
  • 1436
     -  He Ain't Heavy... He's My Brother

Laat een reactie achter



Je moet minimaal 16 jaar zijn om deel te nemen aan deze dienst. Wil je meer informatie over hoe NPO omgaat met je gegevens, lees dan ons privacy statement

Plaats reactie



0 Reacties