Was Blaxploitation nou oké of niet?
- Nieuws
- Was Blaxploitation nou oké of niet?
Zwarte acteurs, zwarte regisseurs, zwart publiek en vooral zwarte muziek!
Het Zwarte Lijst-thema van vandaag is Film Soundtracks. Een mooie gelegenheid om de vette soundtracks van het blaxploitation-genre uit te lichten, of beter, te exploiteren. Heb jij al gestemd voor de Zwarte Lijst?
Zwarte exploitatie
Blaxploitation is een filmgenre uit de jaren ’70 voor en door zwarten. Het genre komt oorspronkelijk van exploitatiefilms. Dit zijn films met een laag budget die succes proberen te krijgen door een niche of hype te exploiteren (in de betekenis van: zo gebruiken om er winst mee te maken). In het geval van blaxploitation, een combinatie van ‘black’ en ‘exploitatie’, slaat de exploitatie op de doelgroep, namelijk een zwart publiek. De films bevatten dan ook enkel zwarte acteurs en waren de eerste films met funk of soulmuziek als soundtrack.
Emancipatie of stereotype-bevestigend?
Blaxploitationfilms uit het noorden van de Verenigde Staten gingen vaak over slechte buurten, terwijl er in het zuiden meer aandacht was voor slavernij en rassenvermenging. Eind jaren ’70 stierf het genre echter langzaam uit, omdat er discussie was over welke ideeën de films uitdroegen. Sommigen vonden namelijk dat blaxploitation een teken was van zwarte emancipatie, terwijl anderen juist vonden dat de films de bestaande stereotypes over Afro-Amerikanen bevestigden.
De soundtrack is beter dan de film
Veel films in dit genre zijn B-films die eigenlijk niet om aan te zien zijn, op een paar uitzonderingen na. De soulvolle soundtracks van de films zijn daarentegen wel degelijk om aan te horen. Vaak werd de soundtrack dan ook een groter succes dan de film. Hieronder een aantal pareltjes.
