Dialectrock officieel immaterieel erfgoed

Levend erfgoed
Naast dialectrock werden er ook nog tientallen andere vormen van erfgoed op de lijst gezet. De stoelendans, Zeeuws ringgooien en de Boomfeestdag werden ook aan de lijst toegevoegd. De aanvragen die KIEN binnenkrijgt, worden beoordeeld en daarna wordt samen met de aanvragers besproken of hun idee passend is en hoe dit het beste in de lijst kan worden opgenomen. ‘Soms denken mensen dat ze de enigen in Nederland zijn met deze traditie of gewoonte, maar dan blijkt het in andere plaatsen ook voor te komen, vaak net op een andere manier', vertelt Saskia van Oostveen, directeur van KIEN. ‘Het gaat erom dat het levend erfgoed is: de rituelen of tradities die worden uitgevoerd, moeten nog steeds worden beoefend.’

Streekproduct
Cees Klaver van de dialectrockband Oôs Joôs zegt dat kenmerken van dialectrock zijn dat het niet alleen belangrijk is dat er wordt gezongen in dialect, maar ook dat de teksten gaan over typische onderwerpen uit de streek. ‘Ons bekendste nummer gaat over bloemkool, dat is het bekendste product uit onze streek.’ ‘Er zit een stukje identiteit in dialectrock en het houdt het dialect in leven. Zelfs jonge mensen die geen dialect meer spreken, kunnen elk woord meezingen.’

Daar zit muziek in…
Cees verwacht dat de toekomst van dialectrock er rooskleurig uit zal zien. ‘We hebben nu alweer boekingen staan voor 2027, ik denk dat dit genre nooit zal uitsterven.’ ‘Het is fijn dat er op deze manier nu ook landelijke erkenning is voor dit genre, maar op het platteland was het natuurlijk altijd al razend populair.’