Bart was bij Queen en dit is zijn verslag

In de buurt van het origineel

​Het blijft raar. Je gaat naar Queen... maar toch niet helemaal. Ok, rocklegendes Brian May & Roger Taylor zijn erbij, maar Freddie Mercury & John Deacon ontbreken uiteraard. Nou heb ik Queen nooit in vol ornaat gezien maar deze nieuwe vorm, met Adam Lambert, vind ik fantastisch gekozen. De stem van Freddie is uiteraard ongeevenaard, maar heel soms, als je je ogen even dichtdeed, komt het qua geluid best aardig in de buurt van het origineel.

Geluid is supergoed

Regelmatig zet ik me bij andere live optredens van artiesten schrap voor ingewikkelde solo’s, uithalen of moeilijke melodielijnen, maar het gemak waarmee de band speelt en Adam zingt geeft rust. Zelfs ‘Somebody To Love’ klinkt als een klok, één van de moeilijkste liedjes van Queen om te zingen. Het klinkt strak als op CD, maar toch live! Het geluid is ook supergoed, niet te hard, niet te schel, en ruimte voor elke instrument.

E-nor-me waslijst aan hits

​En dan die e-nor-me waslijst aan hits. Als ze de zoveelste radiohit inzetten besef ik me wederom wat een fenomeen Queen is en blijft. Als Freddie op beeld ook nog even Ahoy bezoekt om samen met Brian May ‘Love Of My Life’ mee te zingen is de brok in m’n keel bijna niet meer door te slikken.

Uitgebreide solo's

​De afwisselende visual en lichtshow, de uitgebreide solo’s van Brian en Roger, en nóg een stuk of tien hits maken dit concert compleet. Maar... als dit concert al tegen een 10 aanzit qua rapportcijfer, hoe moet het dan in godsnaam geklonken hebben mét Freddie!!! Ik wil een tijdmachine voor m’n verjaardag.

Foto's: Bullet-Ray