Leon Bridges rockt meer dan je denkt

Wat? Leon Bridges

Waar? Congo, zaterdag 17:30

En? Volgend jaar beter/ Het idee was goed/ Gewoon lekker/ Alsjeblieft nog één toegift/ Dak eraf

Is z'n naam 'm een beetje vooruitgesneld?

Wat denk je zelf? De Congo, helaas die tent waar je moet zitten, is vol. Zeer vol voor Leon Bridges. Voor velen is het de eerste keer dat ze de nieuwe oude soulheld live zien. Na het droppen van een aantal singles in 2015, lanceerde hij in juni zijn debuutalbum Coming Home en dat sloeg in als een bom bij soulliefhebbend Nederland. Een sound die je terugbrengt naar de fifties, enigszins versterkt door zijn outfits.

Dus je wordt teruggeflitst naar de fifties?

Dat niet zozeer. Wat belangrijk is om te weten is dat Leon Bridges uit Texas komt en in zijn muziek niet zelden referenties maakt naar andere zuidelijke staten in de VS. In twee liedjes maakt hij bijvoorbeeld referenties naar de Mississipi en New Orleans. Zijn band sluit daar eigenlijk naadloos bij aan, die veel meer de allure heeft van een country- dan van een soulcollectief, compleet met cowboykleding en dito hoeden.

Maar komt die vintage sound van Coming Home een beetje over op het podium?

Slechts gedeeltelijk, maar dat is juist oké. Vooropgesteld, zijn stem is loepzuiver en wanneer Bridges een beetje op stoom is, krijgt hij zo'n rasp in zijn stem, die we kennen van Otis Redding. En de talloze liefdesliedjes die hij schreef en zingt, heeft hij echt in zijn vingers. Het is juist bij de uptempo nummers, soms zelfs neigend naar rockabilly, waar de mogelijkheden liggen voor Leon Bridges de komende jaren. Niet voor niets doen er verhalen de ronde dat hij zal samenwerken met de Britse James Bay.

Om door een ringetje te halen dus?

Opzeker, hoewel je naast de talloze plus- ook wel wat kluspunten kunt aanwijzen. Want een showman is hij nog niet, hij lijkt zich juist te verschuilen achter zijn microfoon en weet zich met zijn handen geen raad, tenzij hij zijn gitaar ter hand neemt, zoals bij het afsluitende 'River'. Maar goed, de man is nog maar 26, schrijft over zijn vriendinnetjes, de hond van een vriend en zelfs twee keer over zijn moeder. Maar sluit je je ogen, dan komt zijn stem ongehinderd binnen en krijg je niet zelden kippenvel.

Prachtig zoet, vol ziel en authentiek lijkende 'oude' soul @leonbridges. Maar hij mist nog wat diepgang. Het mag sleazier. #NSJ15 #Telegraaf

— Bart Wijlaars (@bartwijlaars) 11 juli 2015

Hallo dag twee #nsj15, die @leonbridges is me er eentje. Smooth funky dansbare terug in de fifties pop. Ja meer! pic.twitter.com/Sa4Q1nOFds

— Judith Laanen (@sjuu) 11 juli 2015

Leon Bridges is fijn... heerlijke sound. #NSJ15

— Marianne v/d Velde (@Mariannevdv) 11 juli 2015