De 6 van 6: José James

Wij zijn eigenlijk al bovenmatig geïnteresseerd wanneer José James een scheet laat, die opneemt en uitbrengt. Laat staan als hij het plan opvat om een muzikaal eerbetoon te maken aan Billie Holiday. Vrijdag 27 maart verscheen Yesterday I Had The Blues: The Music of Billie Holiday, waarop hij zijn eigen interpretatie geeft van nummers als 'Good Morning Heartache', 'God Bless the Child' en 'Strange Fruit'. Reden te over aldus om José James aan de tand te voelen over het album, maar ook hoe het staat met het schrijven van zijn detectiveroman.

1. Op Yesterday I Had The Blues maak je een eerbetoon aan je, zoals je het zelf noemt, muzikale moeder. Heb je ook een muzikale vader?

'Mijn muzikale vader is John Coltrane en een paar jaar terug heb ik al een eerbetoon gemaakt. Dat heette: Facing East: The Music of John Coltrane. De kiem voor dat project werd overigens gelegd in de Ancienne Belgique in Brussel, waar ook dit album voor Billie Holiday is ontstaan. Ik ben sowieso dol op de Lage Landen, want de coverfoto van het album is gemaakt in Amsterdam. Ik trad op in het Concertgebouw en liet Janette Beckman overvliegen uit New York om de covershoot te doen. Ja, ik denk vooruit vandaag de dag."

2. We kunnen ons zo voorstellen dat je voor het eerst in contact kwam met Billie Holiday door de platenkast van je ouders. Zou je muziekstijl zich anders hebben ontwikkeld als je ouders alleen maar naar Led Zeppelin en Electric Light Orchestra hadden geluisterd?

"Haha. Vergis je niet, mijn moeder luisterde wel degelijk veel naar rock, folk en toch ook funk. Maar het was Billie die het meest bleef hangen. Ze is de ultieme New Yorkse zangeres en als je het mij vraagt zelfs de ultieme Amerikaanse zangeres."

3. Jazz is je eerste en laatste liefde. Heb je, zoals dat dan gaat in relaties, ook wel eens ruzie met je liefde?

"Ik betwijfel of jazz mijn eerste liefde is. Want als ik eerlijk ben, heb ik jazz ontdekt door hiphop, dus feitelijk is hiphop mijn eerste liefde. Maar de jazzcultuur betekent ontegenzeggelijk veel voor me. En zoals veel mensen hou ik het meest van de klassieke periode tot en met de jaren '60. Daarna kwam jazz teveel in niches terecht en werd het voor de grote massa soms te ingewikkeld. Dat is in ieder geval niet de kant die ik op wil. Ik wil graag een connectie met mijn luisteraars en maak daarom geen muziek die je eerst moet bestuderen om te snappen. Die muziek moet ook bestaan natuurlijk, maar ik maak het niet in ieder geval."

4. Jouw muziek is geremixt door electronicaproducers als Moodymann, Theo Parrish en Joy Orbinson. Wat vond je van hun interpretaties en speel je zelf met idee om de wereld van dance te verkennen?

'Die remixes zijn te gek, vooral die van Moodymann! En waarom ze mijn muziek uitkozen om hun ding mee te doen, geen idee. Dat soort dingen gebeuren als je inspiratie voelt, denk ik. Ik ken zeer veel mensen in die scene en ik heb veel respect voor wat ze doen. En wie weet wat er in het vat zit. Ik ben al in gesprek in ieder geval met een aantal van hen, zoals Kyodai, Taylor McFerrin, Falty DL en Goldie."

5. Stel dat je terug mag gaan in de tijd en dat je een artiest bent die een bepaalde track opneemt, wie zou dat zijn?

"Hmmm. Eigenlijk wil ik helemaal niet in het hoofd van een andere artiest, want dat kan een enge plek zijn... Maar ik had wat graag bij de sessie van Sam Cooke willen zijn, waar hij 'A Change is Gonna Come' opnam. Dat zijn onmiskenbaar de puurste vocalen die ooit zijn opgenomen."

6. Hoe gaat het eigenlijk met je detectiveroman die je aan het schrijven bent?

'Afschuwelijk. Bij mij thuis loopt inmiddels een kleuter rond, dus mijn schrijversaspiraties staan even op pauze totdat zij wat ouder is. Ik heb bovendien ook niet genoeg tijd en ruimte voor twee carrières op dit moment. Gelukkig raken goede ideeën nooit gedateerd."

Luister hier naar 'Body and Soul' van het album: