Hoe Muddy Waters zijn Cadillacs bij elkaar jengelde

Dat Muddy Waters een blueslegende is, staat buiten kijf. Het is al meer dan 30 jaar geleden dat hij zijn laatste adem uitblies, maar wij herinneren hem nog als de dag van gisteren. Hij leeft nog altijd in onze harten en de invloed die hij op de muziek heeft uitgeoefend is niet te ontkennen. Stiekem was 'ie helemaal gek van Cadillacs. Waar dat vandaan komt, leggen we je hieronder uit. Maar eerst genieten van een live-uitvoering van zijn 'Hoochie Coochie Man'.

Stille wateren

Muddy Waters wordt in 1913 (of in 1915?) geboren in een plaatsje in Mississippi als McKinley Morganfield. Er is wat verwarring over zijn exacte geboortedatum, omdat uit meerdere documenten een andere datum naar boven komt dan de 1915 die hij zelf in interviews aangeeft. Zijn moeder komt vlak na zijn geboorte te overlijden en wordt dan door zijn oma opgevoed. Omdat hij vaak in modderpoelen speelt, krijgt hij al gauw de bijnaam 'Muddy' van zijn oma. Later verandert hij dat zelf naar 'Muddy Waters', wat hij tevens als artiestennaam zou gaan gebruiken. Vanaf een jaar of 17 is Muddy in de kroegen te vinden als schuchter jongetje die de muziek van Robert Johnson zingt op zijn gitaar.

Diepe gronden

Als hij pas 18 is opent hij al zijn eigen juke joint, waar bezoekers kunnen drinken, gokken, gefrituurde vis kunnen eten en natuurlijk naar muziek kunnen luisteren. Begin jaren '40 neemt Waters zijn eerste eigen werk op tijdens twee sessies met producer en muzikant Alan Lomax. Waters luistert naderhand zijn opnames terug en wordt warm van binnen. Hij is ervan overtuigd dat het geweldig is en dat hij het helemaal gaat maken. Wat heet, hij wordt niet veel later de 'Father Of Modern Chicago Blues' genoemd. In 1943 vertrekt hij namelijk naar Chicago om daar zijn droom als professioneel muzikant na te jagen. Hij creëert op het label Chess Records een nieuwe vorm van rhythm & blues die ongeëvenaard is. "They say my blues is the hardest blues in the world to play."

Zijn kenmerkende technieken

Hij introduceert een ongewone manier van spelen, door gebruik te maken van microtonen en 'slides'. Waar er normaal 12 'stappen' zijn om tot een octaaf hoger of lager te komen, is dit bij microtonen niet het geval, dan zijn er veel meer stapjes. Daardoor klinken de tonen afwijkend van wat men gewend is en misschien zelfs een tikkeltje vals. Maar het is alles behalve dat, het is juist enorm knap. Hij is één van de eerste bluesartiesten die een elektrische gitaar gebruikt om blues te spelen. In combinatie met het zogeheten 'sliden', oftewel glijden met de vingers, ontstaat hiermee een nieuw geluid. Dat geluid zou hem zijn Cadillacs opleveren.

Cadillac Records

Als we de film Cadillac Records uit 2008 mogen geloven, reden alle artiesten van Chess Records destijds een Cadillac. De film moet namelijk de weerspiegeling van het oprichten en het succes van Chess Records voorstellen. Tekende je een contract bij Chess, kreeg je een Cadillac onder je kont. En reed je zo'n auto, dan was je wat. Zeker als zwarte Amerikaan in een nog altijd gesegregeerd land. Het was destijds een belangrijke drijfveer om succes te bereiken, zodat je een Cadillac kon kopen.

Vette auto's in de film over Chess Records, met onder andere Adrian Brody:

Grote invloed op anderen

Muddy Waters heeft niet alleen zijn eigen carrière verzilverd met Cadillacs, maar ook die van anderen. Chuck Berry komt naar Chicago toe, waar hij Waters ontmoet. Die stuurt hem op auditie bij Chess Records, waar hij 'Ida Red' speelt en de broeders Chess inpakt. Het nummer wordt hernoemd naar 'Maybellene' (knipoog naar de mascaralijn) en scoort een regelrechte hit. Wat dacht je van de Rolling Stones, of het muziekblad Rolling Stone? Die hebben zich allebei vernoemd naar het nummer 'Rollin' Stone' van Muddy Waters uit 1950. Dat nummer is ook wel bekend als 'Catfish Blues', dat Jimi Hendrix enorm geïnspireerd heeft. Hendrix verklapt zelfs in een interview dat Muddy Waters de eerste gitarist is waar hij naar luisterde en dat hij op z'n kamertje Muddy's nummers probeert na te spelen.

Dit is een artikel in ons dossier over 'Blues'. Wil je hierover meer lezen, klik dan hier!