Blues, Lucille en het podium: de 3 grote liefdes van B.B. King

Vorige maand overleed blueslegende B.B. King op 89-jarige leeftijd. Als eerbetoon wordt vanavond de documentaire The Life of Riley uitgezonden op NPO 2, waarin zijn levensverhaal wordt verteld door niemand minder de King zelf vergezeld door Morgan Freeman. Heel toevallig zijn we bij Radio 6 vandaag ook bij het bluesthema aangekomen en kan een profielschets+ van de beste man natuurlijk niet uitblijven. Lees verder en kijk vanavond vooral ook naar Het Uur van de Wolf, om 23.00 uur op NPO 2.

Het begin van de blues en de King

Een van de beste gitaristen aller tijden, de 'King of Blues', de langste bluescarrière in de muziekgeschiedenis; Riley B. King heeft nogal wat mijlpalen bereikt in zijn leven. Zonder hem hadden we Jimi Hendrix, Eric Clapton en John Mayer waarschijnlijk nooit gekend. Het begon allemaal in de Mississippi Delta, het epicentrum van de blues. Hier ontstond vanaf de jaren '20 de zogenaamde Delta blues, een van de eerste bluesvormen. Het waren voornamelijk Afro-Amerikanen die deze muziekstijl speelden, wat onder andere leidde tot de opkomst van Race Records.

De liefde van zijn leven

B.B. King werd in deze tijd geboren in Itta Bena, Mississippi waar hij ook voor het eerst in aanraking kwam met muziek in de welbekende gospelkerken. Later in Indialona maakte King ook kennis met countrymuziek. Deze twee stijlen zouden altijd van invloed blijven op de bluesmuziek van King. Pas toen hij zijn neef Bukka White opzocht in Memphis vond hij zijn heil in de blues. White leerde hem de fijne kneepjes van de bluesgitaar en sindsdien heeft King dit niet meer losgelaten. Bijna letterlijk, want zijn geliefde gitaar kreeg de naam Lucille en King zou er alles voor doen om haar in leven te houden.

Blues Boy King

Memphis had hem blues geschonken en daarom besloot King een tijdje te blijven. Memphis was dan ook de plaats waar zijn muziekcarrière van de grond kwam, nadat hij een terugkerende gast was bij radiostation WDIA en de bijnaam Blues Boy kreeg. Een platencontract volgde al snel, net als een aantal hits in Amerika's befaamde R&B-lijst, zoals met 'Everyday I Have The Blues'.

Van gospel, country en blues naar pop

In de jaren '50 groeide King uit tot een fenomeen binnen de blues, maar het duurde nog tot eind jaren '60 voordat hij ook erkenning van het mainstream publiek kreeg. Dat gebeurde namelijk in 1969 toen hij 'The Thrill Is Gone' uitbracht, waarmee hij niet alleen hoog scoorde in de R&B-lijsten, maar ook in de algemene hitlijst. Zijn aanhang verdriedubbelde en dat gebeurde op het juiste moment, want er waren maar weinig bluesartiesten die in de jaren '70 hits wisten te scoren. King lukte dat wel, omdat hij durfde te experimenteren met het genre. Ook was hij niet bang om met andere artiesten samen te werken, zoals The Crusaders en later ook Etta James, Eric Clapton en John Mayer.

Door tot het einde

B.B. King is echter niet alleen vanwege zijn studiowerk de King of Blues geworden, maar vooral ook door zijn legendarische optredens. Vanaf de jaren '80 was King dan ook niet weg te slaan van het podium. Hij trad gemiddeld 300 avonden per jaar op - daarmee James Brown naar naar de kroon stekend als 'Hardest Working Man In Showbusiness' - en bleef dit doen totdat hij fysiek niet meer kon. Dit punt bereikte King vorig jaar oktober, toen hij zijn optreden in The House of Blues in Chicago stop moest zetten vanwege uitdroging en vermoeidheid. Dit zijn de laatste beelden van de King of Blues en zijn geliefde podium.

Meer over het bluesthema vind je in ons Dossier Blues.