Track of the Day: Smokey Robinson & The Miracles - 'The Tears Of A Clown' (#360)
- Nieuws
- Track of the Day: Smokey Robinson & The Miracles - 'The Tears Of A Clown' (#360)
"You're gone and I'm hurtin' so bad, like a clown I pretend to be glad."
De Track of the Day van vandaag komt onder meer van de hand van Stevie Wonder, kreeg een tekstschrijver na een kerstfeestje, is gebaseerd op een Italiaanse opera en zou eigenlijk helemaal niet als single uitgebracht worden! En wat is dat nou eigenlijk voor instrument dat het 'circusgeluid' maakt?
Smokey Robinson & The Miracles - 'The Tears Of A Clown'
Een Motown-samenwerking
Stevie Wonder is weer eens lekker aan het componeren, tot hij ook samen met Motown-topproducer Hank Cosby de muziek van 'The Tears Of A Clown' bedenkt. Vooralsnog weet Stevie er geen tekst op te schrijven, dus zodoende nemen ze een instrumentale demo op. Op de Motown Christmas Party van 1966 laat Wonder de instrumentale track horen en vraagt aan Smokey Robinson om er een tekst op te verzinnen. Dat is in die tijd niet ongewoon - veel Motown-artiesten werken samen en schrijven aan elkaars nummers.

Circusact
Smokey Robinson neemt zijn tijd en luistert een paar dagen naar het nummer. Hij vindt het klinken alsof hij zich in het circus bevindt, dus zodoende schrijft hij een tekst over een clown. "Ik was op zoek naar iets dat significant zou zijn, maar toch ook teruggrijpt naar het circus. Ik ben van jongs af aan bekend met de Italiaanse opera Pagliacci, dat over een clown gaat die het publiek moet laten lachen terwijl hij op dat moment zelf in tranen uitbarst omdat zijn vrouw hem heeft bedrogen. Dat heeft mij ook geraakt, dus die boodschap wilde ik ook verwerken in dit nummer." De verwijzing zingt Robinson ook letterlijk in het laatste couplet: "Just like Pagliacci did, I try to keep my surface hid." Dezelfde boodschap komt ook al voor in een nummer uit 1964. 'My Smile Is Just A Frown (Turned Upside Down)' van Carolyn Crawford wordt ook deels door Smokey Robinson geschreven. Door fans is Robinson erop gewezen dat dit de opvolger is van de hit 'Tracks Of My Tears', die onbewust op elkaar aansluiten door het verdrietige thema.
Huisband XL
Motown heeft hun eigen huisband - The Funk Brothers - die ook op andere muziek van Smokey Robinson te horen is. Voor 'The Tears Of A Clown' wordt deze huisband aangevuld met muzikanten van het Detroit Symphony Orchestra. Jim Horn, die onder andere saxofoon en fluit speelde op albums van The Rolling Stones, The Beach Boys en U2, speelt piccolo op dit nummer. Ongetwijfeld het meest kenmerkende instrument van het nummer wordt bespeeld door Charles Sirard van het Detroit Symphony Orchestra. Veel mensen denken dat het om een saxofoon of tuba gaat, terwijl het eigenlijk een fagot is. Dit instrument creëert het 'circusgeluid' in het nummer.

"Hoezo single? Dit is geen hit!"
In eerste instantie wordt het nummer alleen op het album Make It Happen uit 1967 uitgebracht. Zowel Smokey Robinson als Stevie Wonder vinden het nummer weinig potentie hebben om een goede single te worden. In plaats daarvan worden de ballads 'The Love I Saw In You Was Just A Mirage' en 'More Love' uitgebracht als singles voor dit album. In Groot-Brittannië doen Robinson & The Miracles het niet zo goed. Pas in 1967 komen ze de hitlijsten binnen, wanneer 'I Second That Emotion' de 27ste plek bereikt. Twee jaar later wordt 'The Tracks Of My Tears' opnieuw uitgebracht en wordt dat ook in het Verenigd Koninkrijk opgepikt, met een 9de plek als piek.
In 1970 is de distributeur zo gefrustreerd dat hij Karen Spreadbury (directrice van de Motown fanclub in het Verenigd Koninkrijk) vraagt om een nummer van Make It Happen te selecteren om als single uit te brengen. Zij koos 'The Tears Of A Clown' met alle gevolgen van dien. In augustus staat hij in het V.K. al op nummer 1 en in december is hij ook overgewaaid naar de Verenigde Staten, waar het meteen op nummer 1 in de Billboard Hot 100 staat, het beste resultaat van de groep tot dan toe. In 1976 zou het nummer nog eens op single worden heruitgebracht, wordt het in 1979 gecovered door The Beat en is het een invloed op het nummer 'Bed And Breakfast Man' van Madness.
Tijdens de Zwarte Lijst introduceerden we een nieuw item: Track of the Day, waarbij we het verhaal achter een ZL-plaat vertelden. Dit was zo leuk om te maken en de reacties waren zo positief, dat we hebben besloten de rubriek te continueren. De plaat in kwestie wordt de hele week door onze Rudy gedraaid, doordeweeks bij Zet 'm Op Rudy en in het weekend bij The Real Mackay. Crossmediaal opzeker!



