NPO Soul & Jazz

Denderende Daptone-trein brengt Maas tot kookpunt

Nieuws
Denderende Daptone-trein brengt Maas tot kookpunt

De Daptone Super Soul Revue bracht drie uur lang het beste van het beroemde platenlabel uit Brooklyn, New York. Publiekstrekker Charles Bradley maaide echter het gras weg voor de voeten van Sharon Jones.

On Stage

Sharon Jones, Charles Bradley, Starr Duncan Lowe, Saundra Williams, Abraham Amayo (vocals); Alex Chakour, Carlos Sanchez (backing vocals, drums); William Schalda (backing vocals, Hammond B3 organ); Paul Schalda, Franklin Stribling (backing vocals, guitar); Freddy Deboe, Cochemea Gastelum, Neal Sugarman, Raymond Mason (trombone); William Aukstik, Jeffrey Pierce (trumpet); Martin Perna (saxophone); Timothy Allen, Joe Crispiano (guitar); Adam Ascione, Robert Rast (Hammond B3 organ); Vincent Chiarito, Gabe Roth (bass); Miles Arntzen, Reinaldo Dejesus, Homer Steinweiss (drums); Fernando Velez (congas); Marcus Farrar (shekere).

Vier bands in drie uur. Maar of ze nou Dap Kings heten of The Extraordinaires, Sugarman Three of Antibalas; in de kern zijn het dezelfde muzikanten met wat kleine wijzigingen. De ruggengraat van het Daptones-platenlabel is op dezelfde leest geschoeid als vroeger bij Motown of Stax. Vooral de blazers, drummers en bassisten met de huppelende loopjes zorgden ervoor dat de Daptone-trein vol gas van start ging en pas drie uur later met een zinderende finale tot stilstand kwam.

De Dapettes mochten het spits afbijten. De achtergrondzangeressen Starr Duncan Lowe en Saundra Williams mochten zelf ook een singletje opnemen onder de artiestennaam Saun & Starr en brachten die vol vuur. Daarna vormden de lang uitgesponnen nummers van de Sugarman Three de opmaat naar hoogtepunt en publiekslieveling Charles Bradley.

Kenners van de man weten dat hij alles geeft en vandaag was geen uitzondering. Meteen al bij het eerste nummer zeeg hij neer op zijn knie en even later ging het rozerode jasje uit. In vijftig minuten stortte hij zijn ziel en zaligheid uit over een publiek dat zich met overgave aan zijn voeten wierp.

Daarna was het de beurt aan de afrobeat van Antibalas, een kruidig tussengerecht die niet bij iedereen in de smaak viel en dat betekende dat hoofdmaaltijd Sharon Jones mocht beginnen voor een half lege zaal.

Het publiek

In allerijl werd de tweede ring van de Maas-zaal geopend om het toestromende publiek plaats te bieden: heel North Sea Jazz wilde Charles Bradley zien.

Opvallend

De afrobeat van Antibalas bleek voor veel bezoekers het teken om een luchtje te scheppen of elders te gaan kijken, maar voor de muzikanten was het even speelkwartier. Ze genoten zichtbaar van de ruimte die ze kregen. Het waren net een stel jonge honden die even los mochten lopen, voordat ze transformeerden tot de Dap Kings, onder de bezielende maar strakke leiding van bassist en Daptones-opperhoofd Gabriel Roth.

Ze moesten echter drie keer zo hard werken om het publiek weer de Maas in te krijgen. Maar Sharon Jones heeft wel voor hetere vuren gestaan, ze is helemaal hersteld van een agressieve vorm van kanker. Dus haar krijg je spreekwoordelijk niet klein, en vol vuur en op blote voeten leidde ze de Daptones Super Soul Revue naar het eindstation waarbij de volledige, complete en totale muzikantenschare op het podium stond. Met de voltallige bezetting, ruim dertig man, speelden en zongen ze 'Family Affair' van Sly & the Family Stone. Waarna Charles Bradley, heer dat hij is, Sharon Jones in zijn armen nam en optilde.

Quote

'Rotterdam, you can dance!' En Sharon Jones gaf zelf het goede voorbeeld.