NPO Soul & Jazz

Freestylende Dianne Reeves laveert wervelend tussen stijlen

Nieuws
Freestylende Dianne Reeves laveert wervelend tussen stijlen

Eindelijk reggae en hiphop op NSJ. Een beetje dan.

Wat? Dianne Reeves

Waar? Amazon, zondag 18:45

En? Volgend jaar beter/ Het idee was goed/ Gewoon lekker/ Alsjeblieft nog één toegift/ Dak eraf

Oh Dianne Reeves, zo'n zangeres die jazzstandards zingt. Slaapverwekkend zeker?

Ben je mal? Tuurlijk spelen zij en haar kwartet (met een begenadigde gitarist) jazz, maar in haar show laveert ze moeiteloos van swingende R&B naar kalme smoothjazz en van rauwe blues naar geïmproviseerde reggae.

Pardon? Reggae?

Opzeker. Halverwege haar show speelt ze een geweldige cover van Bob Marley's 'Waiting In Vain', uiteraard toegespitst op haar muzikanten achter piano, bas, gitaar en drums. Maar het reggaeritme is daar toch echt, een ritme dat zeer onderbelicht is tijdens deze 40ste editie van NSJ, hoewel gelijktijdig met Dianne Reeves in de Nile Ben l'Oncle Soul enkele skankgerelateerde tracks speelt. Bovendien represent Reeves hiphop, nog zo'n stroming die afgezien van Typhoon ver te zoeken is op deze North Sea Jazz.

Wacht even, ga je me nu vertellen dat Dianne Reeves aan het rappen was?

Nee, zo ver willen we niet gaan. Maar feit is wel dat ze op drie momenten een freestyle-sessie weggeeft, waar menig hiphopper een dikke vette punt aan kan zuigen. De eerste meteen in het begin, althans na de openingstrack, waarin ze het hele spectrum van haar vocale bereik uitdiept om haar stem in de juiste vorm te kneden. Al zingend heet ze vervolgens iedereen welkom, vraagt of we het naar onze zin hebben (waar een welgemikte 'yeah yeah yeah' op zijn plaats is), vertelt dat ze al voor de zoveelste keer op North Sea is en dat ze het in Den Haag eigenlijk ook altijd best gezellig vond.

Lachen zeg, maar is het nog relevant wat ze doet eigenlijk?

Het is maar net wat je verstaat onder relevantie en sowieso of je dat verlangt van zo'n diva. In de bluestrack die ze speelt, lijkt ze zelf het meeste plezier en voldoening uit te halen in ieder geval. Of het komt doordat ze een Etta James-steun mag incorporeren in de muziek of omdat de gitarist lekker los mag gaan, we weten het niet precies, maar het klinkt in ieder geval hartstikke bij de tijd.

Oké, oké. Maar je had over drie freestylesessies, toch?

De tweede doet ze tijdens een cover van de Queen of Salsa, de Cubaanse zangeres Celia Cruz. In zangvorm vertelt ze over de eerste keer dat ze kennismaakte met haar muziek en dat ze er geen snars van verstond, maar wel alles begreep. En hoe je het wendt of keert, dat is gewoon grappig. Tot slot stelt ze haar band voor, waar ze ongetwijfeld al heel lang mee samenspeelt.

Ze begint met een liedje waarin ze het publiek vraagt om de aansteker in de lucht te steken ("put your lighter in the air"). Wellicht werkte dat in de 70's, 80's en 90's, maar die vlieger gaat helaas niet meer op. Een stuk of drie aanstekers worden ontstoken, terwijl de rest zijn of haar telefoon op zaklantaarnfunctie zet en omhoog houdt. Dan is het tijd om met een geweldige geïmproviseerde introductie haar vier wingmen voor te stellen, die vervolgens stuk voor stuk in een solo alles uit de kast halen. En zo eindigt haar optreden eigenlijk veel te snel, maar wel met armen in de lucht, lachende gezichten en lege smartphones.

Mooi: #DianneReeves kondigt al zingend, scattend en improviserend haar band aan #NSJ15 pic.twitter.com/Ff6j4Ru0lt
— Freddy Weima (@freddyweima) 12 juli 2015

#NSJ15 Weer zo'n geweldige stem! Dianne #Reeves in de Amazon. De dames maken dit jaar absoluut de dienst uit! pic.twitter.com/DSqu0m8rs9
— Marcel Kreuger (@MarcelKreuger) 12 juli 2015