Drie jongetjes uit Canada fuseren jazz en hiphop
- Nieuws
- Drie jongetjes uit Canada fuseren jazz en hiphop
Zo brouwt BadBadNotGood een nieuwe muziekstijl in de 21ste eeuw.
Wie had 100 jaar geleden gedacht dat jazz in de 21ste eeuw met elektronica wordt gepimpt? Het is weliswaar geen geheim dat muziek continu evolueert. Zonder ragtime geen fatsoenlijke jazz, blues en funk. Met de jaren worden nieuwe elementen aan muziekstijlen toegevoegd en worden verschillende stijlen gecombineerd. Zo is anno 2015 een bijdehand groepje dat jazz combineert met hiphop en elektronica.
Drie jonge knaapjes
BadBadNotGood is de groep waar we het over hebben. Een muzikaal trio dat een passie heeft voor échte muziek, jazz in hun geval. Het Canadese trio bestaat uit Matthew Tavares op toetsen (synthesizer en elektrische piano, links op de foto), Chester Hansen op akoestische en elektrische bass en Alexander Sowinski (met varkensmasker op zijn gezicht) die drums speelt en samples bakt. Door kenners worden ze bestempeld als 'theoretisch een jazzgroep, maar tegelijkertijd revolutionaire hiphoppers en met hart voor elektronische beats'.

Zwarte invloeden
Ze ontmoeten elkaar in 2010 op het Humber College in Toronto, waar ze alle drie een jazzopleiding volgen. Wanneer ze elkaar spreken, is het duidelijk: de geïmproviseerde instrumentale muziek moet minder binnen de kaders worden bekleed. Traditionele jazz moet volgens het trio worden doorbroken om een nieuwe standaard voor de toekomst te bepalen.
De jongens delen een liefde voor hiphop, met als grootste invloeden Odd Future en MF DOOM, die vaak ook jazz incorporeren in hun muziek. Het trio reconstrueert jazz op hun eigen manier, vaak door een stevige baslijn en drums toe te voegen. Hierdoor ontstaan geen één op één overgenomen covers, maar arrangementen die op een nieuwe (door hiphop beïnvloede) manier worden ingezet.
Vlammende beginperiode
Het begint allemaal in 2011, wanneer het trio een video naar Youtube uploadt onder de noemer 'The Odd Future Sessions, Part 1'. De band is dan voor het eerst te zien, in wat zij zelf een "Jazz Tribute to Odd Future and Bangladesh" bestempelen. Het is een medley dat de volgende titel draagt: 'Bastard - Orange Juice (Lemonade) - AssMilk'. De video is in opdracht gemaakt van hun jazzdocenten, die de uitkomst maar niks vinden. Ze vinden het geen goed eerbetoon aan jazz, zeker niet met dat rare masker. Echter gaat na slechts een dag het filmpje viral wereld en stuurt zelfs rapper Tyler The Creator van Odd Future een bericht op Twitter over het trio.
Aftasten met twee albums
Het drietal dan nog tieners brengen hun debuutalbum via Bandcamp uit in juni 2011 en draagt de titel BBNG. Het album bevat covers van nummers van A Tribe Called Quest, Waka Flocka Flame en uiteraard weer van Odd Future. Hun eerste show vindt plaats in The Red Light in Toronto. Hoewel het een opvallende act is, wordt er minder aandacht dan verwacht geschonken aan het trio.
Het tweede album verschijnt in april 2012 onder de niet zo creatief gekozen titel BBNG2. Het album is opgenomen in een tien uur durende studiosessie, waarbij saxofonist Leland Whitty en gitarist Luan Phung ingevlogen zijn om het album meer inhoud te geven. Een grappige noot die bij het album wordt gevoegd is dat 'niemand boven de 21 jaar betrokken is geweest bij het maken van het album'. In tegenstelling tot het eerste album, bevat dit album voor het eerst ook eigen werk. Daarnaast zijn ook covers te horen van Kanye West, My Bloody Valentine, James Blake en Feist.

Hun eigen werk is een combinatie van jazz met hiphop, punk en dancemuziek die een groot publiek aanspreekt. Dit album zorgt zelfs voor samenwerkingen met Bootsy Collins, RZA, Frank Ocean, Earl Sweatshirt en MF Doom. Door hun gelikte liveset trekken ze fans over de hele wereld aan. Dit levert onder andere optredens op Coachella en Glastonbury op, twee van de meest prestigieuze festivals van de wereld.
Transformatie naar origineel werk
In 2013 verschijnt ineens nieuw werk: 'Hedron' wordt opgenomen in het compilatiealbum Late Night Tales: Bonobo. Begin 2014 worden nog twee singles uitgebracht, respectievelijk 'CS60' en 'Can't Leave The Night', voordat het volledige album III in mei 2014 wordt gepresenteerd. Het zou het eerste album zijn dat volledig uit origineel eigen werk bestaat. Op de langspeler zijn negen tracks te horen, goed voor een album van 48 minuten. Hoewel hier en daar wat toegevoegde instrumenten te horen zijn, blijft het trio bij de basis van bass, drums en toetsen.
Putten uit de 36th Chamber
Begin 2015 verschijnt Sour Soul, het vierde studioalbum van BadBadNotGood. Het is een samenwerking met rapgrootheid Ghostface Killah, kaderlid van Wu-Tang Clan. Hiermee geven ze een signaal af een andere richting op te gaan. Het album bestaat voornamelijk uit hiphop, weliswaar gemaakt met echte instrumenten en waaraan jazzaccenten zijn toegevoegd. Een beetje de tegenovergestelde tendens dan op het eerdere werk. Dat er ook minder ruimte is voor improvisaties en lange muziekstukken, blijkt uit het feit dat er twaalf tracks in een half uur geperst zijn.
We zijn zeer benieuwd welke kant BadBadNotGood uitgaat voor hun vijfde album. We zijn in ieder geval nog lang niet van de broekies af, vermoeden we zo.
Dit is een artikel in het dossier 21st, over de muziek uit deze eeuw. Voor het hele dossier klik je hier.



