Verslag: Wat Curtis Harding met een fan doet

Beste,

Wij gisteren op weg naar Nijmegen, naar Curtis Harding. Blijkt Nijmegen toch een degelijk uit de kluiten gewassen stad te zijn, vergelijkbaar met Eindhoven qua grootte.

Onze fantastische gps bracht ons tot de linker zij-ingang van Doornroosje, bleek de busparking te zijn. Wisten wij veel. Eens eraf parkeerden we in de middenberm voor het politiekantoor, tussen een anoniem- en een felgekleurde dienstwagen.

Een vriendelijke fietster wist ons niet duidelijk te vertellen of we daar wel mochten staan, dus togen wij naar de infobalie van het politiekantoor om ons te informeren. Bleek dat we daar niet mochten staan; enkel voor politievoertuigen. Toen ik opwierp dat ik nergens kon uitmaken dat we daar niet mochten staan, bleek dat het pas nieuw was aangelegd, omstandig werd ons de weg naar de goedkoopste parkeerplaats uitgelegd, onder het Kiezer Karelplein.

Toch parkeerden we achter het politiekantoor. Wij naar de automaat met de kaart, bleek het pinnen niet te lukken. Komt de politieagent die toevallig ook achter de balie stond aangelopen en stelt voor ons de weg naar de parking voor te rijden. Hij moest toch die kant op. Wij volgen (een eitje, we waren zo geparkeerd). Eens terug boven op de begane grond wandelen we recht op het station af en, inderdaad, rechts Doornroosje, op wandelafstand zoals beloofd.

Eens binnen wil een grote fel 'geschilderde’ blonde vrouw mij twee kaartjes verkopen, het duurde wat voor ik haar duidelijk gemaakt had dat ik en mijn compagnon geen kaartjes nodig hadden om binnen te komen…toch de haarkleur dan? Binnen is er een gratis vestiaire. Ook nieuw voor ons; wij betalen er doorgaans 3 tot 5 euro voor, vandaar altijd het dilemma, 'jas in de auto of mee naar binnen'. Het jonge meisje hing onze twee jassen op een kapstok en toen...wat een mooie concertzaal! Jongens toch!

Een dj gaf al het beste van zichzelf, wij namen een "herstelpintje" of twee, toen mijn gezelschap opmerkte dat het met het geluid zeer goed zat. Dit werd een top-avondje muziek. Bleek er ook nog eens een voorprogramma te zijn, Rubbing Banks, een all-in-one band: gitaar, zingen en drummen in een. Het bleek allemaal niet zo maatvast, of virtuoos, maar zijn aanstekelijk enthousiasme maakt veel goed. En niet 'te' lang, helpt ook altijd.

En voor we het wisten stond Curtis er al, na een korte droge introductie van de band. Vlam erop! Na het eerste nummer zagen we dat de keyboardspeler de hele tijd voor onze neus in de zaal had gestaan. Al vlug was duidelijk dat ze goed op elkaar ingespeeld waren en een hecht blok vormden, vooral de gitarist en drummer vielen hierin op. De drummer mepte goed door en strak raak. De gitarist wist goed wat hij deed en beheerst het helemaal. Mijn lieftallig gezelschap vertelde me dat hij netjes zijn cd aan het afwerken was, kon best, maar maakte helemaal niets uit, want het verveelde geen moment. Het lijkt allemaal alsof je het kent maar dan is toch net dat ietsje anders. Een eigenschap die weinigen gegeven is; een eigen geluid. Daarom boeit het ook en blijft een mens bij de les en gaat helemaal mee in het verhaal.

Na de 'cd' volgden nog twee 'bisjes'. Het eerste dreigde te decalleren, maar werd uiteindelijk toch nog gered. (gdvrdm: is hij nu op radio6, ben ik helemaal mijn draad kwijt, …) De akoestische set die ik nu hoor is in niets te vergelijken met de intensiteit en luidheid van het concert gisteren, maar gaat dit kijken en luisteren. Je zal het je niet beklagen. Na nog enkele danspasjes op de tonen van de dj, die het allerbeste nummer aller tijden van vandaag trouwens niet bij had, namelijk 'Uptown Funk'. Een klein smetje op zijn anders schitterend muzikaal blazoen.

Wij naar de foyer, blijkt Curtis daar nog te staan, helemaal zijn vriendelijke zelve. Een plaat met cd, een handtekening en een foto later zijn we weg. Wat een aardig kereltje, die Curtis, en op het podium toch wel een beetje veel 'mean’. Houd ik wel van. Na een uur en tien minuten later weer thuis.

Een deugdoende, aangename, muzikale ervaring. Curtis blijft, want zijn LP staat hier langs mij en Nijmegen wordt bij klaarlichte dag nog eens bezocht. Dan gaan we een koffietje drinken en mijmeren over wat we gisteren gezien en gehoord hebben. Dank daarvoor Radio 6!

Groet, Wouter